Page 8 - قاصدک ۱۲
P. 8

‫خیابا ‌نهای‬
‫پر از ماشین‬

                                      ‫شـاید شـما هـم از آن بچ ‌ههایـی باشـید کـه عشـق ماشـین هسـتند و‬                          ‫شمارهدوازدهم‪8‬‬
                                      ‫همیشـه آرزو دارنـد بـزرگ که شـدند یکـی از آن ماشـی ‌نهای خیلی‬
                                      ‫خوشـگل داشـته باشـند‪ .‬مـن هـم همیـن آرزو را دارم‪ .‬امـا راسـتش‬                            ‫‪ 27‬شهریور‬
                                      ‫از همیـن حـالا کـه دارم فکـر م ‌یکنـم دلـم بـرای دوچرخـ ‌هام تنـگ‬                         ‫‪1400‬‬
                                      ‫م ‌یشـود‪ .‬فکـرش را بکنیـد اگـر آد ‌مهـا هـر کـدام یک ماشـین داشـته‬
                                      ‫باشـند و ویـژ ویـژ بـا آن تـوی خیابا ‌‌نهـا بچرخنـد دیگـر کسـی سـراغ متـرو‬

                                                ‫و اتوبــوس نمــ ‌یرود‪ .‬هیــچ کســی هــم دوچرخ ‌هســواری نم ‌یکنــد‪.‬‬
                                                   ‫مخصوصـا حـالا کـه پاییـز دارد م ‌یرسـد و هـوا یـک کمـی خنـک‬
                                                   ‫م ‌یشــود‪ .‬تــا دو تــا بــاد بــوزد و چنــد قطــره بــاران ببــارد‪ ،‬همــه‬
                                                   ‫زود ماشی ‌نها ‌یشــان را ب ‌رم ‌یدارنــد تــا ســرما نخورنــد و خیــس‬
                                                   ‫نشـوند‪ .‬امـا اصـاً حواسشـان نیسـت کـه ماشـی ‌نها چقـدر هـوا را‬
                                                   ‫کثیـف م ‌یکننـد‪ .‬بیچـاره درخ ‌تهـای کنـار خیابا ‌نهـا‪ .‬از بـس دود‬
                                                   ‫ماشــین روی بر ‌گها ‌یشــان م ‌ینشــیند بعضــی وق ‌تهــا حســابی‬
                                                  ‫کثیــف و زشــت م ‌یشــوند‪ .‬مــن فکــر م ‌یکنــم اگــر همی ‌نجــور‬
                                                  ‫همــه بــا ماشی ‌نها ‌یشــان خیابا ‌نهــا را شــلوغ کننــد ک ‌مکــم هــوا‬

                                               ‫هــم زشــت م ‌یشــود‪ .‬پرند ‌ههــای خوشــگل و رنگارنــگ هــم ســیاه‬
                                           ‫و زشــت م ‌یشــوند‪ .‬کســی چــه م ‌یدانــد شــاید خورشــید و مــاه هــم دود‬
                                         ‫گرفتـه و زشـت شـوند‪ .‬واقعـاً کـه از فکـرش هـم دل آدم م ‌یگیـرد‪ .‬آسـمان‬

                                                            ‫سـیاه و زشـت و خورشـید زشـت و پرند ‌ههـای زشـت!‬

                                                    ‫بعضیازآد ‌مهاحواسشانبهاینچیزهاهست‬

                                     ‫بعضـی از آد ‌مهایـی کـه حواسشـان بـه ایـن چیزهـا هسـت و دلشـان نم ‌یخواهـد‬
                                 ‫همــه جــا زشــت و پــر از دود شــود یــک فک ‌رهایــی کرد ‌هانــد و تصمی ‌مهایــی‬
                                ‫گرفت ‌هانـد‪ .‬چـی؟ همـ ‌ه ماشـی ‌نها را خـراب کننـد! ماشـی ‌نها را یک ‌ییکـی و یواشـکی‬
‫بـه یـک جـای دور دور ببرنـد! نـه از ایـن فک ‌رهـا و ایـن خب ‌رهـا نیسـت‪ .‬آ ‌نهـا فکـر کردنـد اگـر آد ‌مهـا بعضـی از روزهـا‬
‫بـدون ماشی ‌نها ‌یشـان از خانـه بیـرون برونـد چقـدر خـوب م ‌یشـود‪ .‬بـراي هميـن تـوی تقویـم یـک روز را روز بـدون‬
‫خـودرو نامگـذاری کرد ‌هانـد‪ .‬فکـرش را بکنیـد ماشـی ‌نها هـم حتمـاً خیلـی از ایـن روز خوششـان م ‌یآیـد‪ .‬م ‌یتواننـد‬
   3   4   5   6   7   8   9   10   11   12   13